Je hebt een bedrijf gebouwd waar veel klopt.
De omzet is goed. Je team staat en de markt biedt volop kansen.
En toch knaagt er iets.
Niet omdat het slecht gaat.
Maar omdat je voelt dat er meer in zit dan er nu uitkomt.
Er liggen ideeën, mogelijkheden, kansen.
Alleen blijven die nu liggen…
Kansen
Je ziet kansen. Continu.
In gesprekken, in de markt. In wat klanten vragen maar nog niet hardop zeggen.
Vroeger deed je daar meteen iets mee.
Nu blijven ze hangen. In je hoofd.
Op een lijstje.
“Dat pak ik later op.”
Alleen… dat later komt zelden.
Dagelijkse praktijk
Je dag begint met ruimte.
In theorie.
Je weet waar je vandaag aan wilt werken.
En dan gaat je telefoon.
Een collega staat aan je bureau.
Een beslissing kan niet wachten.
En voor je het doorhebt, zit je er weer middenin.
Dat is de dagelijkse praktijk.
Aan het eind van de dag is er van alles gebeurd.
Behalve datgene wat het verschil had moeten maken..
Je team
Je hebt mensen om je heen verzameld die hun werk goed doen.
Maar ze leunen volledig op jou.
Op jouw overzicht, jouw oordeel, jouw bevestiging.
Jij blijft degene die bijstuurt, afweegt en knopen doorhakt.
Je merkt het pas echt als je er even niet bent.
Dan schuurt het.
Besluiten schuiven vooruit.
En alles komt weer terug bij jou.
Besluiten schuiven vooruit
De plannen die je wilt maken, blijven vaak liggen. Net als kansen die je ziet, maar niet oppakt. Besluiten die impact hebben, schuif je voor je uit.
In gesprekken hoor je iets.
Een klant zegt net genoeg.
Iemand stelt een vraag die blijft hangen.
Je ziet waar dit heen kan.
Maar overdag gaat het ergens anders over.
Over lopende zaken, brandjes blussen. Over wat nú aandacht vraagt.
En zo blijven juist de keuzes die je bedrijf verder zouden brengen, steeds weer liggen.
Volgende fase
En ergens blijft een gedachte terugkomen die je liever parkeert.
“Als dit de manier blijft waarop ik werk…
werkt dit dan ook nog in de volgende fase?“
Meer mensen, meer omzet, meer complexiteit, dat zie je wel gebeuren.
Maar ook dat er meer bij jou blijft liggen.
Meer beslissingen, meer afstemming, meer randzaken.
Je hebt dit bedrijf gebouwd door te doen wat nodig was.
Door in te stappen, bij te sturen en problemen op te lossen.
En juist daarom wringt de vraag steeds vaker,
of diezelfde manier van werken je hierna nog verder brengt.
Als er niets verandert..
…groeit het bedrijf door op dezelfde manier. Meer mensen, betekent meer overleg met jou.
Meer omzet, betekent meer beslissingen op jouw bord.
Meer complexiteit, betekent meer vragen die bij jou blijven hangen.
Niet omdat het misgaat, maar omdat jij blijft doen wat altijd werkte.
En ondertussen blijven andere dingen liggen.
Nieuwe ideeën waar je al maanden mee rondloopt.
Kansen die je herkent, maar niet kunt oppakken.
Uitbreidingen die logisch voelen, maar nooit echt van start gaan.
Niet één keer, maar steeds opnieuw.
Omdat elke dag weer gevuld raakt met afstemming, issues en besluiten die nú moeten.
Omdat alles wat niet direct opgelost moet worden, vanzelf doorschuift.
En zo groeit het bedrijf verder, maar alleen binnen de grenzen van hoe jij het vandaag runt.
Zolang je alleen die volgende stap niet echt kunt zetten, wordt het steeds moeilijker om het tij te keren. Niet omdat het bedrijf vastloopt, maar juist omdat het inmiddels succesvol is geworden op deze manier.
Wat jij ziet als de volgende stap, blijft iets wat logisch voelt, maar wat het bedrijf nooit echt realiseert.
Herken je dit?
Dan is een gesprek de logische volgende stap.
Disclaimer | @2025 website made by My Peak Potential
My Peak Potential 